Dag Herdenken Geweldslachtoffers(DHG) 2012 Den Haag

Fotoserie DHG 2012

Dag Herdenken Geweldslachtoffers 2012 Den Haag Dag Herdenken Geweldslachtoffers 2012 Den Haag

Dag Herdenken Geweldslachtoffers 2012 Den Haag Dag Herdenken Geweldslachtoffers 2012 Den Haag

22 september DHG 2012

Het verhaal van Ayla, de moeder van Aswintha Dijkstra en zus van Rinze van der Heide

De hele week leef je toe naar aanstaande zaterdag, de nachten worden slechter, je slaapt bijna niet buikpijn en misselijkheid, niet weten waar je met je gevoelens heen moet. De hele week al vreemd dwars en nukkig. Agenten op twitter de pan uitvegen lelijke opmerkingen naar hun toe maken. Het is immers ook hun schuld dat ze dood is? Ik kan het niet verkroppen dat ze dat hebben toegestaan, waarom grepen ze niet eerder in. Het is een groot stuk onmacht waarin ik leef. De sterke arm die ons moet beschermen, laat ons soms gewoon afslachten *waarom waarom waarom schreeuwt mijn hart*.

Vrijdag de hele dag van slag, er komt geen zinnig ding uit je mond noch uit je handen. Ik ga vroeg naar bed 22.30 dommel even in en wordt wakker van iets wat de lucht in het fel rood zet. Lijk op een vuurpijl wat men gebruikt op zee in geval van nood. Later probeer ik mijn draai weer te vinden, maar lukt niet, ik ga naar beneden, en weet ook niet wat ik hier moet doen. De honden merken mijn onrust en zijn dicht bij me in de buurt. Op eens zie ik de nintendo liggen en pak het, Was nog een spel wat ik niet kon winnen, ik waag een poging. Het rare is dat ik dagen over een spel kan doen en dat ik het nu zo uitspeel. 02.40 Ineens merk ik dat ik in slaap kan vallen dus moet maken dat ik in bed kom. 05.45 Werd ik wakker, ben naar beneden gegaan, koffie gezet, even met de vier viervoeters uit en toen ik terug kwam was de koffie klaar, wat brood gemaakt voor onderweg, had nu geen trek.

Om 07.40 moest ik in Heerenveen zijn want daar stopte de bus van de VVRS. Er kwam nog een auto aanrijden, ik herkende Rikus en Margreet Scholing met hun zoon en zijn vriendin. Deze 2 jonge mensen hebben een gedeelte op de site van de VVRS speciaal voor jongeren. Na de begroeting met z'n allen wachten op de bus. Na een tijdje was de bus in zicht, we sloten de auto's af en vertrokken richting Husen bij Utrecht daar stapten nog 2 dames in. De sfeer was fijn en erg gemoedelijk. We werden goed verzorgd koffie, thee, frisdrank en cake.

Ongeveer 10.45 waren we in Den Haag, de mooie kerk viel in het niet tussen de grote betonnen dozen er omheen. Ik stond bij de ingang van de nieuwe kerk om te zien wie er allemaal binnen kwamen, opeens stond ik oog in oog met Dhr Rutte en de burgemeester van Den Haag. Een klein ogenblik trok ik hun aandacht en dan merk je ook dat hetgewone mensen. Hun betrokkenheid vind ik geweldig, je hebt een beetje het gevoel dat je als gewone burger er niet alleen voor staat, dat geeft mij weer wat moed. Toen we allemaal binnen waren nam Jack Keizer het woord. Later stak Dhr Rutte de kaars aan als symbool voor alle geweldslachtoffers. Gedichten werden er voor gelezen er werden liedjes ten hore gebracht, ik vond het indrukwekkend. Dhr Teeven heeft gesproken, deze zin van hem vergeet ik niet "we zijn op de goede weg maar we zijn er nog lang niet".

Toen iedereen naar buiten ging om zich op te stellen om met de linten te gaan lopen, ben ik richting Dhr Teeven gegaan, ik vroeg als hij met me op de foto wilde en ja dat wilde hij wel. Hij vroeg of ik ook iemand had verloren en ik vertelde van Aswintha en wat er fout is gegaan maar ook dat de doodgraver mijn inboedel in beslag wilde nemen, omdat de man zijn geld wil hebben. Heel begrijpelijk maar ik moet wachten op het geld van hogere hand, en dat duurt lang, nu het OM in cassatie is gegaan, duurt het nog langer. Ik heb de Dhr Teeven gevraagd als dat niet anders kon. Heb hem wel verteld dat mijn advocaat Mr Richard Korver er achterheen is geweest en dat het nu rustig was. Hij zei mocht hij er niet uitkomen kan hij mij bellen hij heeft mijn telefoonnr. Dhr Teeven zei me wel dat hij van deze zaak van Aswintha afwist, ik heb een tijdje met hem gesproken over de rechtszaak van Aswintha. Er waren meer mensen die hem wat wilden vragen, en heb plaats gemaakt.

Ik ben naar beneden gegaan om wat broodjes en toen zijn we richting linten gegaan. Aswintha haar naam stond op lint nr 5, mijn vermoorde broer stond op lint 8, Toen we allemaal opgesteld stonden heb ik nog gekeken als ik de naam van mijn broertje kon vinden, een vrouw zei tegen mij zoekt u iets, ja zei ik, de naam van mijn broertje ze zei wilt u daar niet bij staan, neen zei ik blijf hier met mijn dochter, ze schrok en viel stil. Even later toen we op weg waren hoor je de verhalen hoe hun dierbaren om het leven zijn gekomen, allemaal vreselijke verhalen, en wat me dan vaak steekt is dat ze slecht na een moord binnen 4 jaar weer buiten staan.

Ik had het er moeilijk mee dat dragen van het lint, kon wel schreeuwen en gillen er was veel politie op straat en ik dacht ik had hier niet hoeven lopen, als jullie beter hadden opgepast. Ik denk dat ik de politie nooit weer zal vertrouwen Ik vond het moeilijk om te gaan lopen met de naam van Aswintha op het lint. Het deed me denken aan toen ze klein was, als baby droeg ik haar, als peutertje leerde ik haar lopen ik liep met haar kleine handje in mijn hand. Nu ze is vermoord mag ik haar naam dragen dat op het lint staat. Er was veel belangstelling in het centrum, veel mensen die foto's maakten. Er waren zelfs mensen bij die er dwars door heen liepen en totaal geen respect toonden. Een agent riep een dame die zo er door heen sjeesde *mevr weet u wat respect is?* de dame keek vreemd. Het lint ging door, we gingen verder, het verder dragen van het lint viel me zwaar. Zo zie je maar ieder mens leeft voor zijn eigen.

Toen we met de linten weer bij de nieuwe kerk aankwamen, en de linten weer werden opgerold dacht ik tot volgend jaar meid dan gaan we weer samen wandelen.

Het was een sombere maar toch ook een hele fijne dag om samen, met andere lotgenoten onze geliefden te gedenken. Eigenlijk hoorden we hier niet te zijn want deze moorden zijn zinloos. De daders worden in de watten gelegd en de nabestaanden moeten het maar zien te klaren met zijn allen. Samen zijn we sterk en weet dat we ook goede vooruitgang boeken, al is de weg erheen zwaar en emotioneel, maar we doen het voor onze geliefden die bruut werden afgeslacht.

Ayla van der Heide

Bedank brief.

Wij willen ieder heel hartelijk bedanken voor alle bijdragen, onmisbare en geweldige hulp. Zonder, de zeer gewaardeerde, hulp en bijdrage van gemeente Den Haag, subsidie van het Fonds Slachtofferhulp en beheerder Nieuwe kerk en cateraar Taat en de Regt was deze geweldige dag nooit tot stand gekomen. Wij zijn hen en hun medewerkers daarvoor zeer dankbaar.

Ook dit jaar was het aanbod en de komst van vele mensen, die onmisbaar zijn voor uitvoering van ons programma, weer groot, het is fijn dat zoveel mensen geheel belangeloos willen bijdragen aan deze voor ons belangrijke dag.

Onze dank gaat uit naar: Gemeente Den Haag en de geweldige begeleiding van Herman Stemfoort Fonds Slachtofferhulp en de medewerkers voor alle hulp en ondersteuning Taat en de Regt en de zeer vriendelijke en fantastische medewerkers De dagvoorzitter DHG 2012, Cees Grimbergen De dagvoorzitter op begraafplaats Westduin Alle muzikanten en artiesten, die geheel belangeloos, prachtige invulling aan het programma hebben gegeven Alle vrijwilligers / medewerkers van o.a. Slachtofferhulp Nederland, leerlingen Mondriaan, Rugby vereniging, Schadefonds geweldsmisdrijven, Ministerie Veiligheid en Justitie, Auke Ferwerda (video) en lotgenoten. Alle sprekers en genodigden HTM en HTM Specials en ieder die de Dag herdenken Geweldslachtoffers 2012 mogelijk hebben gemaakt of daaraan een belangrijke bijdrage hebben geleverd.

Wij, als werkgroep DHG 2012, zijn uw allen zeer dankbaar en kunnen dankzij uw bijdragen en inzet terugblikken op een mooie en waardevolle dag voor alle nabestaanden die hierbij aanwezig waren.

DHG Werkgroep Martin Roos Nathalie en Dave Riem

DHG DuifNieuwe Kerk, Den Haag

Contact DHG

voor bestuursleden zie hier

Uw Donatie

Bankrekeningnummer:
455421226 
t.n.v. stichting DHG