Gedichten

dhg Doetinchem

Een lichtje voor de slachtoffers van geweld
die we herdenken op deze bijzondere dag
Voor hen die we moeten missen
elke seconde van de dag

Dat lichtje ook ons kracht mag geven vandaag
verlichting op dit zware pad
de pijn en het gemis
van wat je zo hebt lief gehad

Mieke

Lieve Nadine,

Daar ga je dan
Vliegend op de vleugels van de wind
Ik weet dat je zo vliegen kan
En jij je plek wel vindt

Maar intussen is het zuur
Zo leeg als het hier voelt
Nog maar twee fietsen in de schuur
Een hete zomer afgekoeld

Al die lege blikken
Gevoelens van voorbij
Mijn ziel die zit te wrikken
Mijn meisje is van MIJ

Tranen blijven stromen
Er komt geen einde aan
’t Waarom, dat blijft maar komen
Waarom moest jij toch gaan.

Je bent zo’n lieve meid
Zo’n mooie jonge vrouw
Het was nog niet jouw tijd
Ik weet dat j’ dat niet wou

Je was nog lang niet klaar
Zo heel veel nog te doen
Maar een ding is heel zwaar
Er is geen terug naar toen

Rust nu maar lieve schat
Wees een engeltje daarboven
En indien nodig help ons wat
Dat moet je me beloven

Ik dek je toe met zachte kussen
En laat je nu maar gaan
Ik huil in stilte en intussen
Droog jij bij mij m’n traan

Vlieg maar naar de hemel toe
Zoek je wolkje daar maar op
Ik ga door, maar ‘k weet niet hoe
Voordat ik hier ook stop

‘k Blijf altijd aan je denken
Hoe je was en wat je deed
Voor altijd in mijn hart
Ik weet dat jij dat weet

Jaques

Vragen, vragen, vragen.

Ruim 7 jaar verder, de moord op mijn kind.
Ik zou wel eens willen weten, wat jij ervan vindt.
In 2002 heb jij toegeslagen
Ellis te vermoorden, wij zitten met heel veel vragen.
Waarom, waarom heb jij dat gedaan

Dacht jij gewoon fijn verder te gaan?
Je hebt ons achter gelaten met een wond die nooit meer zal helen.
Sta je daar wel eens bij stil, of kan het je niet schelen?
Al die vragen, je zult er geen antwoord op kunnen geven
Maar wij moeten wel verder met ons leven.
Ook je kinderen, hun leven is geruïneerd
Dat is wat ons pijn doet, verschrikkelijk bezeerd.
Ze zijn voor hun leven getekend Weet je wel wat dat betekent?
Je ziet, dit zijn nog maar enkele vragen
Denk daar maar eens over na, je zal ze mee moeten dragen.
Veel mensen heb jij in het ongeluk gestort
Het is te hopen dat ook jij nooit meer gelukkig wordt.

 

Onzichtbaar voor anderen
maar des te meer voelbaar
voor ons, voor mij
gaat ons kind met ons mee
op onze levensweg

Ons kind,
dat ons leven veranderde bij haar geboorte
maar nog meer, voor altijd
ons leven veranderde
toen de dood ons
van dit kostbare beroofde

Onzichtbaar voor anderen
maar des te meer voelbaar
voor ons voor mij
is ons kind afwezig-aanwezig
bij ons, bij mij
als een wond die schreiend schrijnt

En weer zijn er die barensweeën
om opnieuw geboren te worden
uit de pijn van ons verdriet
vaak onzichtbaar
maar des te meer voelbaar

Mieke

Voorgelezen door:
Ilse

In alles wat ik doe
draag ik je mee
Alles wat ik voel
voel ik voor twee

In alles wat ik zeg
roep ik je naam
Overal waar ik sta
zal ik er voor twee staan

In alles wat ik zie
kijkt mijn blik voor jou
Kleuren van de regenboog
de hemel stralend blauw

Ik zal van je blijven houden
op deze wereld hier
Verdriet overwinnen
en op zoek gaan naar nieuw levensplezier.

Met jou in mijn hart
in mijn ziel, in heel mijn wezen
Zul je altijd bij mij zijn
en mijn vreselijke wond genezen

Wezenloos staar ik naar buiten,
naar de strakke blauwe lucht.
Vogels hoor ik niet meer fluiten,
moedeloos sla ik een zucht.

Steeds weer dwalen mijn gedachten,
naar wat jou is aangedaan.
Slapeloos zijn vaak de nachten,
hoe moet ik nu verder gaan.

Soms lijkt het of de zon gaat schijnen,
krijg ik weer een beetje moed.
Dat gevoel gaat snel verdwijnen,
maar het doet me wel eens goed.

Het is nog steeds niet te begrijpen,
wat jou toen is aangedaan.
Scherpe randjes zullen slijten,
ik moet er wel mee verder gaan.

In jouw kinderen zie ik steeds vaker,
dingen van herinnering.
De gelijkenis wordt steeds raker,
of is dat soms wat ik graag wil?

Ik weet het niet, kan mij niet schelen,
het doet me elke keer weer vreugd.
te zien hoe zij op gaan groeien,
in alle eerlijkheid en deugd.

Nog steeds staar ik wezenloos naar buiten,
naar de strakke blauwe lucht.
Toch hoor ik soms een vogel fluiten.
Een groet van jou, zo neem ik aan.
Moet nodig eens naar buiten gaan.

Janny

Dagen zonder jou

Er zijn dagen
Dat ze vragen
hoe het gaat en wat je doet
Er zijn dagen
Dat je antwoordt
ze bedoelen het zo goed

Er zijn dagen
Die vervagen
Niks gebeurt en niks gedaan
Er zijn dagen
Met een glimlach
Die heel even mag bestaan

Er zijn dagen
Van gedachten
Aan een dader of aan God
Er zijn dagen
Zonder reden
Wat niet stuk is moet kapot

Er zijn dagen
Vol van krachten
Uit het diepste van je ziel
Er zijn dagen
Dat je trots bent:
dat je wankelt maar niet viel

Er zijn dagen
Van verzuchten
Wie hij was en wat zij kon
Er zijn dagen
Grauw en donker
de herinnering aan zon

Er zijn dagen
Dat die luchten
breken voor een flardje blauw
Er zijn dagen
Dat je weet
er zijn geen dagen zonder jou

er zijn geen dagen zonder jou

 

Contact DHG

voor bestuursleden zie hier

Uw Donatie

Bankrekeningnummer:
455421226 
t.n.v. stichting DHG